Op een doe-het-zelfblog komt de lezer zelden zomaar even rondkijken. Die zoekt een zaagtechniek, de juiste mortelverhouding of een lijst met benodigdheden om een scheidingswand te plaatsen. Moet die eerst door meerdere menu’s zoeken voordat de juiste pagina in beeld komt, dan verlaat die de blog en opent een ander tabblad.
Een duidelijke sitestructuur opzetten betekent dus korte routes uitstippelen tussen de vraag van de bezoeker en het antwoord, ook wanneer die op de telefoon kijkt met een verfkwast of boormachine in de hand.
Doe-het-zelfnavigatie op mobiel: een stap terugvinden met volle handen
Heb je weleens geprobeerd een lange handleiding door te scrollen met een vinger vol gips? Je beweging is onnauwkeurig, het scherm is klein en elke mislukte tik kost tijd. Toch komt dit vaak voor: in Frankrijk is de smartphone het meest gebruikte apparaat om op internet te surfen.
Voor een doe-het-zelfblog moet de navigatie op zulke praktijksituaties zijn afgestemd. Drie structurele keuzes maken een groot verschil.
- Verdeel elke handleiding in korte stappen die bereikbaar zijn via een inhoudsopgave met ankerlinks bovenaan de pagina. Gebruik duidelijke titels (“Stap 3 – De rail plaatsen”) in plaats van alleen nummers. Met één tik ga je terug naar de stap waar je mee bezig bent.
- Maak aparte praktische fiches naast de projecthandleidingen. Een korte fiche over een veiligheidsmaatregel of een specifiek gereedschap is in dertig seconden te raadplegen, zonder door een uitgebreid artikel te hoeven scrollen.
- Toon een goed leesbaar kruimelpad op kleine schermen. Zo kan de bezoeker één niveau omhoog zonder terug te hoeven naar de startpagina. Let op: sinds eind 2023 garandeert Google niet langer dat kruimelpaden in mobiele zoekresultaten worden weergegeven. Op de site zelf blijven ze nuttig als navigatiehulp, maar niet als middel om de weergave in zoekresultaten te beïnvloeden.
Deze keuzes hebben niets met grafisch ontwerp te maken. Ze gaan over de sitestructuur: de manier waarop pagina’s met elkaar verbonden zijn en waarop bezoekers van de ene naar de andere gaan.

Categorieën en interne links op een doe-het-zelfblog
De meeste blogs delen hun artikelen in één categorie in: loodgieterswerk, elektriciteit, timmerwerk. Al snel ontstaat er een probleem. Een handleiding voor het plaatsen van een wandplank gaat over timmerwerk, boren en de keuze van pluggen voor verschillende muurtypen. In welke categorie hoort die thuis?
In plaats van elk artikel in één hokje te dwingen, levert het betere resultaten op om meerdere ingangen naar dezelfde handleiding te bieden. Een artikel over het plaatsen van een wandplank kan bereikbaar zijn via de categorie “timmerwerk”, een pagina over “een hal inrichten” en een materiaalf iche over keilbouten. Deze interne linkstructuur steunt op contextuele links in de artikelen zelf, niet op een steeds groter aantal rubrieken in het hoofdmenu.
Een concreet voorbeeld van een duidelijke structuur vind je op de website Bricolage En Tout Genre. De sitemap groepeert de inhoud overzichtelijk per thema en biedt tegelijk verbindingen tussen de verschillende onderdelen.
Voor het hoofdmenu zijn vijf tot zeven items voldoende. Meer dan dat verandert de navigatiebalk in een muur van tekst die niemand helemaal leest. Subcategorieën verschijnen op het tweede niveau, nooit op het derde: elke blogpagina moet vanaf de startpagina met twee klikken bereikbaar blijven.
Paginaopbouw voor handleidingen: voorbereiding en uitvoering onderscheiden
Een lezer die een weekendproject voorbereidt, heeft andere behoeften dan iemand die midden in een klus zit. De eerste wil het hele proces begrijpen, de moeilijkheid inschatten en de benodigdheden op een rij zetten. De tweede wil een specifieke instructie terugvinden zonder het hele artikel opnieuw te lezen.
Projecthandleidingen scheiden van fiches die je tijdens het klussen kunt raadplegen lost dit probleem bij de bron op. De projecthandleiding beschrijft het volledige verloop, de valkuilen en mogelijke alternatieven. Praktische fiches behandelen elk één handeling of één stuk gereedschap in enkele alinea’s.
De twee sluiten vanzelf op elkaar aan. In de handleiding verwijst elke stap naar de bijbehorende fiche. In de fiche leidt een kader met “bijbehorend project” terug naar de volledige handleiding. Dit systeem van interne links vormt een netwerk van pagina’s dat zoekmachines gemakkelijk kunnen doorzoeken, wat de organische vindbaarheid van de hele blog versterkt.
Geef pagina’s titels waarop mensen zoeken
Een categorietitel als “Mijn tips” of “Diversen” zegt niets tegen bezoekers of zoekmachines. Elke pagina, categorie en navigatielink is gebaat bij een woord dat iemand in Google zou intypen.
“Tegels leggen” is een betere rubriektitel dan “Vloer”. “Meetgereedschap” is duidelijker dan “Uitrusting”. Duidelijke titels verlagen het bouncepercentage, omdat bezoekers vóór ze klikken al weten wat ze kunnen verwachten.

XML-sitemap en zichtbare sitestructuur: twee aanvullende hulpmiddelen
De zichtbare sitemap (de pagina “sitemap” die bezoekers kunnen openen) en het XML-sitemapbestand (dat door indexeringsrobots wordt gelezen) hebben verschillende functies. Die twee met elkaar verwarren is een veelgemaakte fout.
De zichtbare sitemap is bedoeld voor menselijke bezoekers. De pagina toont een overzichtelijke lijst van alle rubrieken en subrubrieken, met klikbare links. Voor een doe-het-zelfblog die regelmatig publiceert, wordt deze pagina een actuele inhoudsopgave.
De XML-sitemap laat zoekmachines weten welke pagina’s ze als eerste moeten verkennen. Het bestand bevat de datum waarop elke URL voor het laatst is gewijzigd, zodat Google bijgewerkte inhoud kan herkennen. Voeg je een nieuwe stap toe aan een bestaande handleiding, dan zorgt een bijgewerkte XML-sitemap ervoor dat die sneller wordt opgepikt.
Beide moeten dezelfde sitestructuur weerspiegelen. Bestaat een pagina wel in het XML-bestand, maar komt die nergens voor in de zichtbare navigatie, dan dreigt het een weespagina te worden: moeilijk te vinden voor bezoekers en minder goed gewaardeerd door zoekmachines.
Gestructureerde gegevens: wat in 2024-2025 nog werkt
Google stopte in september 2023 met de weergave van HowTo-uitgebreide resultaten en verwijderde de bijbehorende documentatie. De sitestructuur afstemmen op een uitgebreide weergave die niet meer bestaat, heeft geen zin. Je kunt die tijd beter besteden aan een overzichtelijke paginaopbouw: genummerde stappen, een lijst met benodigdheden aan het begin van het artikel en links naar bijbehorende praktische fiches.
De markeringen Article en BreadcrumbList blijven relevant om zoekmachines de hiërarchie van pagina’s te helpen begrijpen, op voorwaarde dat het kruimelpad op de site exact overeenkomt met de markering in de code.
Een duidelijke sitemap voor een doe-het-zelfblog is meer dan alleen een netjes geordend menu. Ze verbindt lange pagina’s met korte fiches, koppelt inhoud via contextuele links en houdt rekening met het feit dat lezers vaak op hun telefoon navigeren terwijl ze aan een project werken. De samenhang tussen de zichtbare navigatie, interne links en de XML-sitemap vormt de technische basis voor de volledige leeservaring.



